6. De ideale portefeuillebeheerder

portefeuillebeheerder

Joël Schols

Share on linkedin
Share on twitter
Share on facebook
Share on whatsapp

In een vorig artikel hebben we beschreven wat waardebeleggen is. Het is volgens ons het essentiële kenmerk waar u dient op te letten wanneer u het beheer van uw kapitaal voor de lange termijn uitbesteedt aan een externe beheerder.

Daarnaast zijn er andere zaken waar u beter op let bij uw zoektocht in de jungle. We zetten er enkele op een rijtje. 

Is je beheerder een echte waardebelegger?

We starten er nogmaals mee omdat het zo’n belangrijk thema is. Lees voldoende over het onderwerp, vraag je beheerder hoe hij dit praktisch implementeert, welke bedrijven hij op welk moment in portefeuille heeft genomen en waarom. Zorg dat je kan meepraten want je gaat een som geld toevertrouwen aan iemand niet enkel met de bedoeling om betere rendementen te halen dan een spaarboekje, maar ook betere rendementen dan indien je zelf de wereldindex van de aandelen zou volgen. De wereldindex is het wereldwijde gemiddelde dat je met een goedkope tracker (ETF) kan volgen. Het is fair om te verwachten van je actieve beheerder dat hij een betere prestatie kan voorleggen.

Wil je een idee van de wereldwijde index? Die vindt je hier

Is je beheerder onafhankelijk?

Ga na of je beheerder onafhankelijke beslissingen kan nemen. Kan hij vrijuit zijn keuzes maken? Dient hij de belangen van zusterbedrijven? Verdient hij commissies door bepaalde producten aan te raden? Belegt je beheerder zelf of besteedt hij het proces of delen ervan uit? Allemaal zaken die niet in het voordeel zijn van de investeerder.

De beheerder van je kapitaal dient maar met één zaak bezig te zijn: dat zijn jouw belangen. Dus de veiligheid en groei van jouw kapitaal. Ga na of dat effectief zo is.

Is je beheerder een ‘rationele ondernemer’?

We hebben het al aangehaald. Liever niet de klassiek geschoolde bankwereld of zuivere economisten. Financiële mensen zijn opgegroeid met de efficiënte markthypothese. Volgens die theorie is alles perfect geprijsd en kan je geen ondergewaardeerde koopjes doen. Zij gebruiken jargon zoals ‘bèta’ om de volatiliteit van aandelen in risico uit te drukken. 

Wij willen meerwaardezoekers. Ondernemers zijn gewoon om de waarde van een bedrijf te bepalen. Maar we willen de ondernemer die niet te veel betaalt voor een overname, de rationele cijfermatige ondernemer.

Volgens ons is de beste bril om naar de aandelenmarkt te kijken de bril van de ondernemer. Je koopt in onze filosofie slechts een deel van het bedrijf enkel en alleen wanneer je ook het volledige bedrijf zou willen bezitten.

Zoekt je beheerder echt naar meerwaarde?

Of is hij tevreden met het gemiddelde? De praktijk toont dat heel wat fondsen vooral niet slechter willen doen dan hun collega’s. Zo bekom je een cultuur van streven naar het gemiddelde en jobbehoud. Fondsen nemen te veel aandelen in portefeuille om het risico te spreiden. Maar wanneer je meer dan 50 aandelen in portefeuille hebt dan kom je dicht bij het marktgemiddelde.  Je bent dan zogenaamd ‘veilig’ aan het beleggen want je kan niet veel slechter doen dan het gemiddelde.

Om je echt te kunnen onderscheiden dien je keuzes te maken. De maatstaf hiervoor is de ‘active share’. Dat getal tussen 0 en 100 zegt hoeveel je aandelenkorf afwijkt van de benchmark waarmee je vergelijkt. Een active share van 50 betekent dat je voor 50% afwijkt van de benchmark. De betere fondsen wijken bewust af en  hebben een active share boven de 90.

Heeft je beheerder ‘skin in the game’?

Nassim Taleb is onder meer bekend van het principe van de ‘Zwarte zwaan’, de éénmalige gebeurtenis die een markt ernstig verstoort en genoemd naar zijn gelijknamig boek. In ‘Skin in the game’ beschrijft hij hoe mensen anders handelen wanneer ze zelf een eigenbelang hebben in de business. Men speelt het spel immers helemaal anders wanneer men aan de zijlijn staat. Dat is het verschil tussen ‘zich betrokken voelen’ en ‘belanghebbend zijn’. In bedrijven is dit het verschil tussen de consultant en de leidinggevende die eindverantwoordelijkheid heeft.

Het principe is zeer belangrijk wanneer je je kapitaal toevertrouwt aan een derde partij. Vertrouw de fondsbeheerder die zelf kapitaal in zijn fonds investeert. Wanneer de beheerder zelf met zijn kapitaal meedoet, dan speelt hij het spel anders. Dan lopen zijn belangen immers gelijk met de jouwe. Je hebt op dat moment geen klant-leverancier relatie, maar een partner relatie. Je zit samen in hetzelfde bootje. Hij gaat de kosten drukken in plaats van kosten die aan het rendement vreten toe te laten. Indien je beheerder geen ‘skin in the game’ heeft dan zijn inkomsten van de beheerder ten nadele van jouw rendement. Een wereld van verschil.

Een beheerder heeft idealiter dan ook slechts één fonds in beheer. En niet een korf met verschillende strategieën. Wij geloven in een duidelijke focus en niet in een voor-elk-wat-wils aanbod. 

Last but not least: zijn de kosten niet te hoog?

In de inleiding van zijn boek ‘God dobbelt niet op de beurs’ schrijft Jan Longeval.: “…meer dan 85% van alle actief beheerde beleggingsfondsen doen het, na kosten, slechter dan de beurs” en wat verder “Kosten die niet in verhouding staan tot de lage rente en de gerealiseerde prestaties zijn een fundamenteel probleem.” 

Het lijkt wel alsof de volledige financiële industrie samenspant om je te laten geloven dat beleggen moeilijk is, om je in te lepelen dat je het beter kunt overlaten aan experts om zo fouten te vermijden. 

Zij kijken in de eerste plaats naar hun eigen inkomsten, die voortvloeien uit commissies, de verkoop van fondsen en de verkoop van hun advies. En daarom verspreiden ze de mythe van de moeilijke beurs en rekenen daar stevige kosten voor aan. En toch presteren ze niet beter. Dat komt hoofdzakelijk door hun kostenstructuur.

Het is belangrijk dat u een goed zicht heeft op de kostenstructuur van uw fonds. Welke zijn de in- en uitstapkosten, welke zijn de fiscale consequenties van de gekozen formule, welke zijn de jaarlijks wederkerende kosten? Zijn ze vast of variabel? En in functie waarvan? Hoeveel commissies gaan naar tussenpersonen?

Samengevat

  • Is je beheerder onafhankelijk?
  • Is hij van het type ‘rationele ondernemer’?
  • Zoekt hij echt naar meerwaarde?
  • Wordt hij beloond door jouw goed resultaat of gaan zijn inkomsten ten koste van jouw rendement?
  • Hoe zit het met die kosten? Heb je daar echt goed zicht op? Betaal je een faire prijs?

Ons volgende artikel sluit onze ‘start hier’ reeks af. We zoemen nog verder in op de kosten van extern beheer en geven enkele praktische tips mee.

Share on linkedin
LinkedIn
Share on twitter
Twitter
Share on facebook
Facebook
Share on whatsapp
WhatsApp

Deze artikels voortaan rechtstreeks in uw mailbox?

Dat kan, laat hieronder uw naam en mailadres achter.

Quick SCAN INFO

Neem contact met ons op om de mogelijkheden te bespreken of een voorbeeld te bekomen.